2.- Ontdekkingen ...

 


 Op de zakken van de verschillende brokkenmerken, die we in de loop der tijd onder de ogen hebben gekregen, lazen we van alles en nog wat, dingen die we toch niet echt begrepen, vaak omdat veel terminologie wel Chinees leek, of, de uitleg alles behalve volledig, ja, zelfs soms grote vraagstelling opriep.  Ter goeder trouw keurden we het goed en geloofden we erin, veelal uit niet beter weten.  Totdat je een jaartje of twee cursus Kynologische Kennis (Raad van Beheer) volgt, waarin een behoorlijk hoofdstuk geweid wordt aan voedingsleer voor de hond, en dan ga je pas echt  “begrijpen” wat er op al die verpakkingen staat.  (Zie boek Elementaire Kynologische Kennis, Deel IV De Voeding voor de Hond, door Drs. Robert van der Molen).



Ten eerste ben ik tot de conclusie gekomen, dat de marketingmachine achter de commerciële brokvoeding zeer goed gesmeerd loopt en voornamelijk de mens (dierenbezitter) feilloos weet te verleiden (lees: manipuleren) met professioneel genomen en gefotoshopte kleurenplaatjes van groentjes, fruit, sappige vleeswaren, vis, graansoorten, e.d.  Alsof de hond die regenboog aan prachtige kleurtjes in zijn bak terugvindt … !?  Een hond ziet niet alle kleurtjes en kan niet verleid worden met prachtige, kostbare verpakkingen.  Wij, mensen, zijn er daarentegen des te gevoeliger voor. Niet altijd maar vaak genoeg misleiding alom dus.  In duidelijkere woordenschat heet dat manipulatie (spelen op de emoties van de hondenbezitter), om tot kopen te pushen, vaak om ter hardst tegen mekaar. Waar het in wezen wel om gaat, is de correctheid van de  samenstelling van essentiële nutriënten (mineralen, vitaminen, aminozuren, eiwitten, vetten, etc.)  in functie van een duurzame gezondheid en het welzijn van onze viervoeters.  Van al die prachtige plaatjes op het verpakkingsmateriaal zit er door de bank genomen bitter weinig in die hoedanigheid in de brok ! , die ene uitzondering daargelaten ...


=> (!) Een tweede bevinding is, dat de meeste merken de aanwezige hoeveelheid koolhydraten in percentage niet aangeven op hun verpakkingen.  Waarom dan niet? Na aardig wat denk- en speurwerk hebben we begrepen waarom niet.  In vrijwel alle brokken zitten overbodig veel koolhydraten, gaande van ca. 25% tot ver boven de 50%.  Je kan er makkelijk achterkomen.  Namelijk, je telt met elkaar op: de aangeven percentages ruw eiwit, ruw vet, ruwe celstof, vocht en mineralen.  Hier komt dan een getal uit ergens tussen de 45 en 75%.  De rest zijn koolhydraten. 

Waarom dan meestal toch zoveel koolhydraten in brokvoeding?
Wel, omdat ze zonder koolhydraten geen consistente brok kunnen maken en ... omdat koolhydraten een goedkopere grondstof is dan vlees, uiteraard.  Granen, maïs, aardappelen, rijst ... allemaal elementen die zetmeel leveren en met zetmeel maak je van een pasta een brok.  Zonder enig zetmeel houd je anders een vloeibare brei.  Men kan ook een brok maken met een kleiner percentage aan zetmeel (koolhydraten).  Dit levert dan minder op voor de fabrikant, want vlees, groente en fruit zijn duurdere grondstoffen dan zetmeel.

Twee niet onbelangrijke gegevens dienen we te kennen over koolhydraten

 1.- Een “huishond / gezelschapshond”,  die niet als werkhond gebruikt wordt (zoals bvb voor de jacht, speurwerk, sporten zoals coursing, behendigheid of dergelijke) verbrandt slechts zeer weinig koolhydraten en heeft er dus weinig behoefte aan, m.a.w. slechts 3 tot 5%.  Het teveel aan deze stof, die de hond in zich opneemt en niet verbrandt, kan zich omzetten in vet.  Om deze suikers te neutraliseren, moet de alvleesklier (pancreas) hard werken om insuline aan te maken en erop af te sturen.  Geen wonder dat zoveel honden op de lange duur alvleesklier- e.a. problemen kunnen ontwikkelen (bv. diabetes type I), met alle narigheid tot gevolg. De niet verbrande suikers zetten zich om in vet, wetende dat kookhydraten suikers zijn en bovendien in de hond (net zoals bij de mens trouwens) ook nog eens verslavend werken.  Vet dat zich opstapelt en waar de hond vaak te dik van wordt.  Een veel aanwezige kwaal van deze tijd; teveel levende wezens zijn cru gezegd “obees”, meestal te wijten aan … de mens …, het baasje van het dier.

2/ En wat voor koolhydraten betreft het dan?  Vaak blijft dit domein nogal duister, onbeantwoord.  Meestal zijn de koolhydraten in brokken afkomstig van granen, haver, e.d.  Laat dit nou ook net grondstoffen zijn die veel goedkoper zijn dan dierlijke producten, maar sterker nog:  belastend zijn voor het korte maagdarm- verteringsstelsel van de hond. Zoveel zetmeel blijft langere tijd in de darmen vastkleven.  Wij mensen hebben tientallen keren meer soorten enzymen om dit soort producten af te breken en verteren in ons veel langere verteringsapparaat. Bij de hond zijn te weinig enzymen actief om deze granen en aanverwanten op een even efficiënte manier af te breken en te verteren. 

Eigenlijk hebben we de inzichten gekregen in hoe het in werkelijkheid functioneert: de bedoeling van de overgrote meerderheid van fabrikanten is klaar en duidelijk: zo veel mogelijk verdienen tegen zo laag mogelijke kostprijs.  Dit is uiteraard om de dure uitbating, fabricage, luxe verpakkingen, energie, marketing, representatie, personeel, transport en andere overhead kosten te financieren. Het zijn hele lange wegen vooraleer het achter de kiezen van de hond verdwijnt.  Zo hoog mogelijke winstmarges cumuleren, door zo goedkoop mogelijk te fabriceren, en zo duur mogelijk te verkopen.  Goedkoop fabriceren doe je door keihard te besparen op dure voedingsbestanddelen, dus op dierlijke producten, en deze te vervangen door goedkopere surrogaten, meestal van plantaardige oorsprong en afvalproducten.  Zo zie je hier en daar op verpakkingen staan : “dierlijke bijproducten”.  Leg maar eens uit wat dat zijn?! Ook haar, nagels, veren ?  Bij dat soort kreten fronst toch ieders voorhoofd?  Zo vervaardigen meerdere merken “Lam & Rijst”.  Twee maal fout naar onze mening. 

​1/Lammetjes worden heus niet geslacht om in honden- of kattenvoer verwerkt te worden; dat snapt toch iedereen?  Wat er wel aan lams inzit, als er überhaupt lam bij te pas komt (kan net zo goed oud schaap of geit zijn),  is lamsmeel dat verkregen wordt na destructieverwerking van kadavers en slachtafval.  Maak best eventjes voor jezelf de denkoefening … Wat denk je dat beter is ?  Vers lams-/schaapsvlees, of … meel van een dier dat verkregen wordt uit ellenlange bewerkingsprocessen?  EN waarin denk je dat je de meeste en gezondste essentiële voedingswaarde zit?  Iedereen begrijpt vanzelf dat in dat meel, na alle intensieve processen (bvb  door verhitting) er van de voedingswaarde en smaak niet veel meer overblijft.  Trouwens, dit geldt niet alleen voor lams, maar uiteraard ook voor alle andere diersoorten die vermeld worden op de verpakkingen.  Er zit heus geen gezond stukje rood spiervlees vol van goeie eiwitten in de doorsnee brok, hoogst waarschijnlijk van geen enkele diersoort.  En geloof me, je hond heeft wel grote behoefte aan spiervlees als natuurlijke bron van eiwitten e.a. nutriënten!
En ten 2e : rijst is eigenlijk evenmin voer voor een hond bestemd ...

Het woord “destructie” is ook reeds gevallen.  Daarover wel een paar pittige details.  Als je brok voert, zoek dan a.u.b. op de verpakking van jouw brokken naar de klare en duidelijke vermelding : “met vers vlees".  Mag er namelijk niet opstaan als dit niet het geval is, maar ja … Gebrek aan efficiënte controles maakt dat er aardig wat kaf doorheen de mazen van de wet glipt.   Er wordt al vaak genoeg gewetenloos met voeding voor de mens geknoeid. Dan dachten we toch niet, dat sommigen niet even schaamteloos zouden durven te knoeien met de voeding voor onze honden?  Het is wel zoekwerk om zo’n zak te vinden met die uitdrukkelijke vermelding “met vers vlees” erop.  Men heeft het “soms” wel over “geen toegevoegde kleur-, geur- , smaak- en bewaarstoffen”.  Weet dat E-stoffen zoals bewaarmiddelen kankerverwekkend zijn.   Dat is op zich al heel wat in tegenstelling tot sommige goedverkochte supermarktmerken die er gretig mee omspringen, maar daarmee is de strijd  -in naam van de duurzame gezondheid van onze honden-  nog bijlange niet gestreden. Er ontbreken nog essentiële dingen in, en,  er zitten nog andere niet tot de gezondheid bijdragende  elementen in, denk daarbij bvb aan schelpen van pindanootjes (om gratis gewicht aan de brok te geven).  Wees dus kritisch en laat je niet ompraten door alleen maar een opsomming van verleidelijke kreten.  Veel van wat er wel inzit, staat er niet op, en, veel wat er niet inzit had er wel in moeten zitten.

Wat wil dit nu precies zeggen ? 
Toen wijzelf achter het antwoord op deze vraag kwamen,  braken onze klompen.  Het gerucht doet de ronde, dat geslachte dieren in het slachthuis door de veterinaire keuringsdienst / experts van de Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteiten willekeurig worden gekeurd en getest op ziektes, hoeveelheden chemicaliën schadelijk voor de mens (zoals o.a. ontwormingsmiddelen, groeihormonen, antibiotica,etc.)  Wanneer één of meer van deze stoffen in het geslachte dier worden aangetroffen in “niet-toelaatbare” dosissen, wordt het afgekeurd voor menselijke consumptie.  Vanaf hier kan je zelf het vervolgverhaal wel bedenken …  Jazeker, het komt terecht bij een bedrijf voor definitieve destructie, en weet daarna weer als meel (dé dierlijke bijproducten) zijn weg te vinden naar de diervoerderindustrie.

Geen wonder dat onze dieren vaak zo’n grote nesten werpen.  Dankjewel hormonen.  Geen wonder dat wormen in onze honden resistent worden voor een aantal ontwormingsmiddelen.  Is het een wonder dat onze viervoeters soms resistent zijn voor penicilline ?  Dankjewel antibiotica.  Staan we eigenlijk nog verbaasd als onze lieverdjes nare gezwellen/bultjes, puistjes ontwikkelen, soms zelfs kwaadaardige tumoren?   Niemand, ook wij kunnen niet hardmaken dat het rechtstreeks met elkaar in verband staat, want wij zijn ook geen wetenschappers, maar verbazen doet het ons niet meer …  Naar onze bescheiden mening houdt het ene - linksom of rechtsom - verband met het andere.
Weetje:  niet iedere persoon, die iets fabriceert, is begaafd met dezelfde normen, ethische moraal en waarden als wijzelf wanneer het om het welzijn van onze dieren gaat. 

Ook zo vaak werden we in het verleden aangespoord door meerdere dierenartsen om onze dieren op de door henzelf aanbevolen veterinaire brok, of hypo-allergene brokjes of dergelijke over te schakelen, dit met de bedoeling om de lopende / chronische aandoeninkjes in te perken.  Dit herken jij ook wel, toch ?   Dit naar aanleiding van soms erg banale klachtjes.  De aanbevelingen zijn dan vaak wel brokjes, die  heel veel geld kosten,  van topmerken met namen als klokken.  Het is een beetje dubbel,  dat een dierenarts deze aanbevelingen maakt, vinden wij.  Waarom vreemd zullen sommigen zich wel afvragen?  Wel, omdat we van meerdere integere dierenartsen weten, dat ze tijdens hun jarenlange universitaire opleiding een uiterst summier  aantal uurtjes (ca. 6 à 10u) voedingsleer voor honden en katten hebben meegekregen, waarbij de overgrote meerderheid van leerstof gaat over voeding voor boederijdieren.  Bovendien wordt de term hypo-allergeen meestal onterecht gebruikt.  Er bestaan geen wettelijke omschrijvingen die bepalen wanneer je wel of niet mag spreken over een hypo-allergeen voer voor dieren; dus wordt de term vaak alleen maar commercieel gebruikt omdat het overtuigender klinkt.  Daarnaast, de kennis die de meeste dierenartsen  in petto hebben over al het voornoemde voor onze huisdieren, is die van de commerciële vertegenwoordigers van de brokkenmerken zelf ! Kennis die ze hebben opgedaan tijdens een tropisch of subtropisch snoepreisje of in een luxe hotel in Nederland, waarbij geld noch moeite gespaard worden om de dierenarts aan de kant van de organisator te krijgen.    Proeft dit niet een beetje naar belangenverstrengeling?  Is het niet de man van WC-Eend die verbloemend komt vertellen dat WC.-Eend de beste is? De slager die zijn eigen vlees keurt? Ons inziens is het dieetadvies van de dierenarts derhalve niet altijd relevant, mede door gebrek aan kennis en neutraliteit, tenzij je te maken hebt met een dierenarts die zich terdege in dit onderwerp heeft verdiept.


Zo zijn wijzelf ook naar meerdere “light” hondenmaaltijden gaan kijken.  En hebben ze zo goed mogelijk geanalyseerd.  De meeste fabrikanten brengen de modieuze “Light” op de markt, omdat mens en dier heden ten dage (te) dik zijn.  Of "Senior" - nog zo'n oerkreet.  Honden als wandelende salontafeltjes zijn geen uitzondering meer. “Light” is dus in.  Men gaat ervan uit dat het doet afslanken; men wil van dat overtollige gewicht af.  In hondenvoer doen ze dat door het vet- en/of eiwitpercentage te verlagen en het (vaak plantaardige) koolhydratengehalte te verhogen.  Men is goed bezig, zeg ik hierbij cynisch hardop.   In de meeste brokken zit niet alleen een overdadig teveel aan koolhydraten (=suikers), maar zit bovendien vaak een schrijnend tekort aan dierlijke vetten, naast ook nog eens veel te weinig vocht.  Logisch ook, want anders zou de brok geen jaar bewaarbaar zijn en te vroeg ranzig worden.  Een hond heeft in zijn voer ongeveer 10 x meer vocht nodig dan wat hij in zijn brok aantreft; dus geen 5 tot 8% maar wel ca. 70 à 75% vocht op het totaalgewicht van zijn voedingsbehoefte.  Dierlijk vet heeft je hond ongeveer  gemiddeld  16 tot 22% van zijn voedingstotaal nodig.  Zijn systeem kan er zelf essentiële nutriënten uit aanmaken.  (Vette vis als zalm/makreel bevat ca. 33% - rund ca. 23% - eend ca. 15% - lam ca. 25% - paard ca. 23% vetten).  Met andere woorden, als je hond bijvoorbeeld te vet is, geef hem dan geen zogenaamde magische “Light” in de vorm van een brok of blik (die zijn pancreas, maag en darmen belast), met veel te weinig dierlijk vet en met nog meer overdaad aan koolhydraten.  Voer hem meer eendenvlees of ander vetarm gevogelte. En, voer hem gewoon kleinere hoeveelheden!  Ter zijde, let er dus ook op als je hond brokken gevoerd krijgt, dat hij/zij wel degelijk een goeie waterdrinker is.  Niet alle honden hebben aanleg tot spontaan veel drinken.  De bouw van de tong en het bakkes van de hond zijn niet ontworpen om vaak en veel water te drinken.  Via brok krijgt je hond slechts iets van een 5 tot 8% vocht naar binnen, terwijl dit dus meer dan 70% zou moeten zijn.  Vers vlees bevat zo’n 75% vocht, soms iets meer, soms iets minder. (ziehier  “Hoe gehandicapt een hond drinkt”.:  http://youtu.be/jxQR0zyldYc ).

Nog een bijzondere ontdekking die we deden, is van een heel ander allooi.  Namelijk, dat voeding ook HET GEDRAG van de hond beïnvloedt.  Niet zozeer bij onze eigen Ierse Wolfshonden valt er verandering op, want die zijn van nature al geweldig (rustig bvb.)  in hun gedrag, maar hoofdzakelijk wél bij onze andere joekel van een Duitse dog; we noemen hem gekscherend: BiTurbo Diesel Tdi 24-klepper. .  Hij is een echte A.D.H.D.-hond, m.a.w. slecht concentratievermogen, leert uitermate traag dingen aan, schrokte zijn brokken op alsof hij uitgehongerd was, stuiterde doorheen het huis en de tuin als een gummie balletje dat nooit kon ophouden met stuiteren.  Hij kreeg vaak aanvaringen met baasje en de rest van de roedel. Hipper, hipper, hipper.  Hij leek wel doofstom en blind voor de mens.  Geen wonder, nu begrijpen we het.  Zijn vroegere brokken bevatten 52% koolhydraten.  Suikers wakkeren A.D.H.D. aan, is wetenschappelijk bewezen.  Niet alleen bij mensen; ook bij dieren.  Sinds dat onze gekke Diesel N.R.V. krijgt, is hij onherkenbaar veranderd in gedrag. Het gedeelte BiTurbo is eerst afgevallen en nu zijn ook de 24-kleppen tot bedaren gekomen. Voor de niet-kenner is Diesel geen echte A.D.H.D.- hond meer …  En zo is het vast ook nog  met vele andere gedragspatronen, die gunstig beïnvloed kunnen worden door gezond, rauw versvoer te verorberen.  Een hond die een bot met vlees voorgeschoteld krijgt, gaat daar bij liggen, schrokt niet, maar kluift en scheurt nauwkeurig en geduldig het vlees van het bot af en begint daarna aan het bot zelf, in alle rust. Super goede bron van natuurlijke calcium! Terwijl hij/zij daar lekker ligt te kauwen, geniet de hond, is hij dichter bij zijn natuurlijke oorsprong dan ooit,  komen er positieve stofjes zoals endorfine vrij in de bloedsomloop, waardoor de hond zich lekker en relaxt voelt.  Nog een troef : je wilt niet weten hoe goed dit bovendien is voor het tandvlees, gebit en de kaakspieren … 

​Daarnaast is ook de juiste verhouding tussen de Omega 3- en 6- vetzuren (aminozuren) vaak uit balans.  De balans dient ongeveer 1,0/2,0 te zijn.  Stressgevoelige honden verbruiken meer Omega 3.  Door deze disbalans wordt ook het gedrag verstoord.  Eén welbepaalde Nederlandse fabrikant is momenteel i.s.m. de universiteiten van Utrecht en Wageningen bezig wetenschappelijk bewijs te leveren dat natuurlijke Omega 3 in voeding vaak leidt tot beter gedrag, minder stress, gezonde vacht en huid, soepele gewichten en snel herstel na ziekte bij oudere dieren. 


 

Winkelwagen

Geen artikelen in winkelwagen.

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden
© 2015 - 2018 Catering4Pets | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel
Voor een correcte werking maakt deze website gebruik van cookies. Accepteren Meer informatie
Wat is een cookie? Een cookie is een klein tekstbestand dat bij je bezoek aan een website naar je computer wordt gestuurd. Zowel deze website als andere partijen kunnen cookies plaatsen. Waar worden cookies voor gebruikt? Deze website gebruikt cookies om het gebruiksgemak en de prestaties van de website te verbeteren. Met behulp van cookies zorgen we er onder andere voor dat je bij een bezoek aan onze site niet steeds dezelfde informatie ontvangt of moet invoeren. Cookies maken het surfen op de site dus een stuk prettiger. Er bestaan verschillende typen cookies. Deze website maakt gebruik van permanente cookies en sessie cookies. Permanente cookies: Hiermee kan de website speciaal op jouw voorkeuren worden ingesteld. Bijvoorbeeld om jouw toestemming tot het plaatsen van cookies te onthouden. Hierdoor hoef je niet steeds jouw voorkeuren te herhalen waardoor je tijd bespaart en gemakkelijker door de webwinkel navigeert. Permanente cookies kun je verwijderen via de instellingen van je browser. Sessie cookies: Met behulp van een sessie cookie kunnen we zien welke onderdelen van de website je met dit bezoek hebt bekeken. Wij kunnen de webwinkel daardoor zoveel mogelijk aanpassen op het surfgedrag van onze bezoekers. Deze cookies worden automatisch verwijderd zodra je jouw browser afsluit. Met welk specifiek doel plaatst deze website cookies? Deze website plaatst cookies om de volgende redenen: Winkelwagen (functionele cookie): Onthouden welke producten in je winkelmandje liggen. Zonder deze cookie kun je geen producten bestellen of in je winkelmandje plaatsen. Cookiekeuze (functionele cookie): Onthouden of je ons toestemming hebt gegeven tot het plaatsen van cookies. Google Analytics (tracking cookie): Meten hoe je de website gebruikt en hoe je ons hebt gevonden en hier met rapportages inzicht in proberen te verkrijgen. Google AdWords (tracking cookie): Meten we hoe je de website gebruikt en hoe je ons hebt gevonden. Deze kennis gebruiken we om onze AdWords campagnes te verbeteren. Facebook (Social Media cookie): Met deze cookie is het mogelijk om onze Facebook pagina te 'liken'. Deze button werkt door middel van code die van Facebook zelf afkomstig is. Twitter (Social Media cookie): Met deze cookie is het mogelijk om onze Twitter pagina te volgen. Deze button werkt door middel van code die van Twitter zelf afkomstig is. AddThis (Social Media cookie): Met deze cookie is het mogelijk om onze content te delen via Facebook, Twitter, Hyves en diverse andere social media websites. Affiliate marketing (marketing cookies): Deze cookies gebruiken wij om partnersites (affiliates, zoals Daisycon, TradeTracker en Cleafs) te belonen voor hun bijdrage aan de verkoop. Review sites (marketing cookies): Wij worden graag door klanten beoordeeld. Hiervoor gebruiken we een review site zoals The Feedback Company. Deze plaatst cookies voor een juiste werking. Hoe kan ik cookies beheren of verwijderen? Meestal kunnen cookies worden beheerd, bewerkt en verwijderd via je browser. Meer informatie over het in- en uitschakelen en het verwijderen van cookies kan je vinden in de instructies en/of met behulp van de Help-functie van jouw browser.